Drukuj

 

 

 

Miasto Zabrze położone jest w południowozachodniej Polsce w województwie śląskim i obejmuje swym obszarem powierzchnię 80,40 km2. Na tym obszarze zamieszkuje około 185 tysięcy ludzi.

Jeszcze na początku lat dziewięćdziesiątych źródłem utrzymania większości Zabrzan była praca w miejscowych kopalniach, koksowniach, hucie i powiązanych z nimi wielkich zakładach przemysłowych. Dziś na obrzeżach miasta pozostała jedna kopalnia oraz jedna koksownia. W ich miejsce powstało wiele niewielkich, czasami bardzo dynamicznie rozwijających się firm – wytwórczych, handlowych i usługowych, które zasadniczo zmieniły panoramę gospodarczą miasta.

raport o stanie miasta 2010


http://www.youtube.com/watch?v=zo8GCjzivS8

W mieście działają znane i cenione ośrodki naukowe, takie jak Instytut Chemicznej Przeróbki Węgla, Instytut Podstaw Inżynierii Środowiska Polskiej Akademii Nauk oraz Śląskie Centrum Chorób Serca. Również w Zabrzu znajdują się filie wyższych uczelni publicznych m.in. Śląskiego Uniwersytetu Medycznego, Politechniki Śląskiej w Gliwicach oraz Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach.
Przez miasto przebiega autostrada A4 oraz autostrada  A1. Ukończono również 1 etap budowy Drogowej Trasy Średnicowej przebiegającej przez centra miast Aglomeracji Górnośląskiej. Warto zaznaczyć, że w Zabrzu są 4 zjazdy z autostrady – 1 zjazd z autostrady  A4 i 3 zjazdy z autostrady A1.

Miasto posiada bezpośrednie połączenia kolejowe z Katowicami, Warszawą, Poznaniem, Wrocławiem, Gdańskiem, Gdynią, Kołobrzegiem i Krakowem

Najstarszą osadą na terenie miasta są Biskupice. Znaczące dla dziejów Zabrza i okolicy było odkrycie w 1790 r. przez Salomona Izaaka z Rabantu bogatych pokładów węgla kamiennego na pograniczu Pawłowa i Zaborza. Wydobywany tam od 1791 roku węgiel dał początek nie tylko powstaniu kopalni „Królowa Luiza”, ale również był zalążkiem rozwoju różnych gałęzi przemysłu i gwałtownych zmian w krajobrazie tej części Śląska.

W 1826 r. właścicielami dóbr zabrzańskich zostali Donnersmarckowie, którzy przyczynili się do rozwoju gospodarczego regionu. W latach 1818 – 1819 i 1829 – 1830 zbudowano 20-kilometrową informacje o mieście drogę łączącą hutę królewską w Gliwicach z „Królewską Hutą” w dzisiejszym Chorzowie. Droga ta zwana dawniej „Kronprinzenstrasse” (obecnie ul. Wolności) stała się w krótkim czasie „kręgosłupem” przemysłu.
Dalszemu rozwojowi gospodarczemu sprzyjało zbudowanie szlaku kolejowego do Wrocławia i Mysłowic, co umożliwiło szybkie ekspediowanie węgla, wytworzonych w Zabrzu i okolicy produktów oraz przywóz potrzebnych surowców.